Rak Niekonwencjonalnie

informacje o terapiach komplementarnych, alternatywnych i niekonwencjonalnych

Fundacja Polska Liga Walki z Rakiem przedstawia edukacyjny serwis internetowy zawierający aktualne i rzetelne informacje na temat alternatywnych, niekonwencjonalnych i komplementarnych terapii, które są często stosowane przez chorych na nowotwory złośliwe.
Niektóre przedstawione metody mogą być pomocne w zapobieganiu chorobom nowotworowym oraz utrzymaniu lub poprawie zdrowia, czasami mogą wpływać na łagodzenie objawów choroby, skutków ubocznych leczenia lub poprawiać samopoczucie, ale nie są skutecznymi metodami leczenia choroby nowotworowej.Szczególnie niebezpieczne jest zaniechanie leczenia zalecanego przez lekarzy specjalistów lub stosowanie niekonwencjonalnych metod równocześnie ze standardowym leczeniem onkologicznym i bez wiedzy lekarza.

Metody, które przedstawiamy w naszym serwisie, oparte są na dowodach z badań naukowych, których wyniki ukazują się w recenzowanych czasopismach medycznych. Polska Liga Walki z Rakiem uznała, że najlepszym źródłem wiedzy dotyczącej niekonwencjonalnych terapii jest serwis internetowy Narodowego Instytutu Raka (National Cancer Institute, NCI). NCI jest agencją rządu Stanów Zjednoczonych, powszechnie uznawaną przez pacjentów i lekarzy za jedno z najbardziej wiarygodnych i opierających się wyłącznie na dowodach z badań naukowych źródeł informacji na temat leczenia chorób nowotworowych. Nasze opracowanie stanowi wierne tłumaczenie źródłowych materiałów i publikujemy je za zgodą NCI. W związku z tym informacje dotyczące wielu substancji lub metod odnoszą się do realiów amerykańskich (np. w zakresie uregulowań prawnych), jednak nie zmienia to oceny ich medycznej wartości. Wszystkie hasła pochodzące z tej bazy opatrzone są skrótem NCI.

Bazę NCI uzupełniają opracowane przez nas opisy metod pochodzących z innych źródeł. Hasła te oznaczone są skrótem PLWR (Polska Liga Walki z Rakiem).

Istnieje szereg nazw, które odnoszą się do opisywanych przez nas metod leczniczych takie jak: terapie alternatywne, niekonwencjonalne, medycyna tradycyjna, ludowa, holistyczna, zintegrowana czy paramedycyna. Zdecydowaliśmy, za źródłem NCI, ograniczyć się do trzech określeń: medycyna komplementarna, alternatywna i integracyjna, których definicje Czytelnik bez trudu znajdzie w naszym serwisie.

Mamy świadomość, że opisywane przez nas sposoby leczenia i substancje nie wyczerpują wszystkich metod stosowanych przez pacjentów w Polsce. W przyszłości zamierzamy aktualizować zawarte w serwisie informacje.

Okrzemki to jednokomórkowe glony, jedna z dwóch głównych klas fitoplanktonu, które stanowią najniższy poziom łańcucha pokarmowego w oceanach i wodzie słodkiej. Ziemia okrzemkowa jest miękką, krzemionkową skałą osadową, zawierającą skamieniałe szczątki okrzemek.

Ziemia okrzemkowa ma szerokie zastosowanie w przemyśle. Stosowana jest między innymi w filtrach do wody, kosmetykach oraz środkach ochrony roślin.
Według zwolenników medycyny naturalnej ziemię okrzemkową podaje się, żeby dostarczyć organizmowi krzem. Ziemi okrzemkowej przypisuje się wiele zdrowotnych właściwości: ma poprawiać wygląd skóry, włosów i paznokci poprzez wspomaganie produkcji kolagenu i elastyny.

Uważa się, że opóźnia starzenie, działa jako środek moczopędny oraz oczyszczający przewód pokarmowy. Ponadto stosuje się ją wspomagająco w leczeniu nadciśnienia. Podobno wykazuje korzystne działanie na procesy pamięci, zmniejsza ból głowy oraz pleców.
W badaniu z udziałem 19 pacjentów zaobserwowano, że kilkutygodniowe stosowanie ziemi okrzemkowej działało korzystnie na profil lipidowy. Pojawiły się również pojedyncze badania na zwierzętach, w których obserwowano korzystny wpływ stosowania ziemi okrzemkowej na mineralizację kości. Do tej pory nie przeprowadzono jednak badań naukowych, które potwierdzałyby skuteczność ziemi okrzemkowej w pozostałych schorzeniach.

Zwolennicy stosowania ziemi okrzemkowej uważają, że normalna dieta nie zapewnia potrzebnej ilości krzemu - pierwiastka śladowego, co powoduje niedobór minerału w organizmie. Bardziej wiarygodne źródła naukowe wskazują, że nie ustalono, aby krzem posiadał jakąkolwiek funkcję metaboliczną. Nie należy do niezbędnych w organizmie człowieka pierwiastków śladowych.
Istnieje hipoteza, że ostre cząstki ziemi okrzemkowej fizycznie przecinają owady, a także uszkadzają ich woskową warstwę ochronną, powodując odwodnienie i śmierć pasożytów.
Sprzedawcy twierdzą, że ziemia okrzemkowa ma silny ładunek ujemny, a patogeny i toksyny mają ładunek dodatni. Dlatego preparat przyciąga i absorbuje grzyby, pierwotniaki, wirusy, endotoksyny, pestycydy, pozostałości narkotyków, E. coli i metale ciężkie.

W jaki sposób stosowana jest ziemia okrzemkowa?

Istnieją tabletki lub proszek do rozpuszczania w wodzie. Zalecane jest stosowanie jej na czczo przed pierwszym posiłkiem lub do dwóch godzin po nim. Krzem stosowany w formie tabletek należy popić dużą ilością wody. Zaleca się stopniowe zwiększanie spożywanej dawki ziemi okrzemkowej. Obecnie nie można określić zakresu dawek dla ziemi okrzemkowej u dzieci lub dorosłych. Należy pamiętać, że produkty naturalne nie zawsze są bezpieczne.

Jaka teoria wspiera twierdzenie, że ziemia okrzemkowa może być pomocna w leczeniu nowotworów?

Do tej pory nie potwierdzono skuteczności ziemi okrzemkowej w leczeniu nowotworów.

Czy prowadzono przedkliniczne badania (laboratoryjne lub na zwierzętach) z użyciem ziemi okrzemkowej?

Nie przeprowadzono badań na komórkach nowotworowych lub na zwierzętach, które wykazałyby korzystne działanie ziemi okrzemkowej w onkologii.

Czy prowadzono badania kliniczne (badania z udziałem ludzi) nad oddziaływaniem ziemi okrzemkowej?

Nie przeprowadzano kontrolowanych placebo badań klinicznych u ludzi w celu przetestowania efektów uzupełnienia diety w krzem lub ziemię okrzemkową.

Czy zgłaszano jakiekolwiek efekty uboczne związane ze stosowaniem ziemi okrzemkowej?

Krzemionka jest niebezpieczna podczas wdychania, powodując choroby płuc u pracowników narażonych na pył krzemionkowy. Może powodować zapalenie i bliznowacenie płuc, znane jako krzemica. Krzemica jest jedną z najczęstszych chorób zawodowych na świecie - występuje najczęściej u górników, ale również u murarzy szamotowych, robotników drążących tunele, hutników, pracowników wytwórni porcelany, materiałów ogniotrwałych oraz ściernych.

Choroba początkowo nie daje objawów - pył przez całe lata gromadzi się w płucach. Wyjątkowo rzadko występuje postać ostra, spowodowana wdychaniem pyłu o dużej toksyczności, tak zwanej prażonej ziemi okrzemkowej.

Zmiany w płucach wywołane przez krzemicę są nieodwracalne - organizm nie jest zdolny do usunięcia pyłu z dróg oddechowych. Typowe objawy choroby to duszność oraz suchy lub wilgotny kaszel. Zmiany powstające w płucach obciążają serce. Krzemica predysponuje do częstszych infekcji dróg oddechowych.
W przypadku, gdy ziemia okrzemkowa dostanie się do oka, dochodzi do pieczenia i wysuszenia, nie należy więc do tego dopuszczać. Może również wywołać reakcje podrażnienia w przypadku kontaktu ze skórą. W wyniku jej stosowania mogą pojawić się kaszel i spłycenie oddechu, bóle głowy lub objawy grypopodobne. Odradza się spożywanie krzemionki podczas ciąży i laktacji.

Czy amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) zarejestrowała ziemię okrzemkową do użycia we wskazaniu do leczenia onkologicznego w Stanach Zjednoczonych?

Ziemia okrzemkowa nie została zarejestrowana przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA).


Piśmiennictwo:

  1. O.A. Adebiyi, O.A. Sokunbi and E.O. Ewuola. Performance Evaluation and Bone Characteristics of Growing Cockerel Fed Diets Containing Different Levels of Diatomaceous Earth. Middle-East Journal of Scientific Research. 4 (1): 36-39, 2009
  2. Wachter H., Lechleitner M., Artner-Dworzak E., Hausen A., Jarosch E., Widner B., Patsch J., Pfeiffer K., Fuchs D. Diatomaceous Earth Lowers Blood Cholesterol Concentrations. European journal of medical research 3 (4), 211-5 1998 Apr 8.
  3. Piotr Kopiński. Choroby zawodowe. Medycyna praktyczna. Dla pacjentów 10.11.2017 https://www.mp.pl/pacjent/objawy/175405,choroby-zawodowe

Hasło opracowano we współpracy ze studentami Wydziału Lekarskiego Collegium Medicum Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie